اعتراض به بازداشت اداری در ترکیه: خروج از کمپ دیپورت

اعتراض به بازداشت اداری در ترکیه چگونه انجام می‌شود؟

راه اصلی حقوقی برای خروج از کمپ دیپورت، اعتراض به حکم بازداشت اداری صادرشده درباره تبعه خارجی نزد Sulh Ceza Hâkimliği (دادگاه صلح کیفری) است. نمونه دادخواست اعتراض به بازداشت اداری نیز در همین بخش در دسترس است. افزون بر این، اگر لازم باشد از اجرای اخراج شخص جلوگیری شود، باید جداگانه در İdare Mahkemesi (دادگاه اداری) دعوای ابطال حکم اخراج (deport) نیز اقامه شود. این دو اقدام با یکدیگر متفاوت‌اند:

• اعتراض به بازداشت اداری موضوعش نگهداری شخص در کمپ دیپورت است،
• دعوای ابطال حکم اخراج (deport) موضوعش خودِ حکم اخراج است.

انتقال یک تبعه خارجی به Tuzla، Arnavutköy، Çatalca، Binkılıç یا هر Geri Gönderme Merkezi (کمپ دیپورت) دیگری در ترکیه لزوماً به این معنا نیست که او قطعاً اخراج و از ترکیه فرستاده می‌شود. بازداشت اداری مجازات نیست؛ یک تدبیر اداری است که برای پیشبرد روند اخراج اعمال می‌شود و تحت نظارت قضایی قرار دارد.

به همین دلیل پاسخ پرسش «نزدیک من در کمپ دیپورت است، چه کار کنم؟» تنها پیدا کردن نام کمپ نیست. حکم بازداشت اداری، حکم اخراج، دلایل این تصمیم‌ها، تاریخ ابلاغ آن‌ها، وضعیت خانوادگی و محل اقامت شخص، شرایط سلامتی و پیوندهای او با ترکیه باید با هم بررسی شوند.

برای خروج از کمپ دیپورت به کدام حکم باید اعتراض کرد؟

اقدامی که آزادی تبعه خارجی در کمپ دیپورت را مستقیماً محدود می‌کند، حکم بازداشت اداری (idari gözetim kararı) است.

بر اساس ماده 57 قانون شماره 6458 اتباع خارجی و حمایت بین‌المللی (Yabancılar ve Uluslararası Koruma Kanunu)، برخی از اتباع خارجی که درباره آن‌ها حکم اخراج صادر شده است می‌توانند تحت بازداشت اداری قرار گیرند.

خطر فرار یا ناپدید شدن، نقض قواعد ورود یا خروج ترکیه، استفاده از مدارک جعلی یا بی‌اساس، خارج نشدن در مهلت داده‌شده برای ترک ترکیه، یا ارزیابی خطر از نظر نظم عمومی، امنیت عمومی یا سلامت عمومی می‌توانند از جمله دلایل این حکم باشند.

اما صدور حکم بازداشت اداری به این معنا نیست که تبعه خارجی حتماً باید ماه‌ها در کمپ نگه داشته شود.

بازداشت اداری هم در آغاز و هم در تمام مدت ادامه آن باید ضروری، متناسب و متکی بر دلایل به‌روز باشد.

در آرای Anayasa Mahkemesi (دادگاه قانون اساسی) درباره بازداشت اداری نیز تأکید شده است که این تدبیرِ محدودکننده آزادی شخصی نمی‌تواند به شکل خودسرانه اعمال شود و تضمین‌های حقوقی لازم باید فراهم شود.

آیا خروج از کمپ دیپورت با ابطال حکم دیپورت یکی است؟

خیر. این تفکیک یکی از مهم‌ترین نکات حقوقی در پرونده‌های کمپ دیپورت است. برای خروج از کمپ دیپورت باید نزد Sulh Ceza Hâkimliği به حکم بازداشت اداری اعتراض شود و در نتیجه این درخواست، قاضی حکم بازداشت اداری را بردارد. اما ابطال حکم اخراج یا دیپورت دعوای ابطال جداگانه‌ای است که در İdare Mahkemesi اقامه می‌شود. آنچه در آن دعوا از دادگاه خواسته می‌شود، ابطال حکم اخراج/دیپورت است.

برداشته شدن بازداشت اداری و خروج تبعه خارجی از کمپ دیپورت، به‌خودی‌خود حکم اخراج او را از میان برنمی‌دارد.

به همین ترتیب، اقامه دعوا علیه حکم اخراج نیز به‌طور خودکار موجب خروج شخص از کمپ دیپورت نمی‌شود.

به همین دلیل، به‌ویژه درباره اتباع خارجی‌ای که هم حکم بازداشت اداری و هم حکم اخراج دارند، باید هر دو حکم جداگانه بررسی شوند.

اعتراض نزد دادگاه صلح کیفری چگونه ثبت می‌شود؟

بر اساس ماده 57 قانون شماره 6458، تبعه خارجی تحت بازداشت اداری، نماینده قانونی یا وکیل او می‌تواند نسبت به حکم بازداشت اداری به Sulh Ceza Hâkimliği اعتراض کند.

این درخواست را هم می‌توان مستقیماً به دادگاه صالح داد و هم می‌توان به اداره تحویل داد. دادخواستی که به اداره داده می‌شود باید به Sulh Ceza Hâkimliği صالح رسانده شود.

در قانون پیش‌بینی شده است که قاضی بررسی را ظرف پنج روز به نتیجه برساند.

در اینجا یک نکته مهم وجود دارد:

مهلت پنج روزه، مهلت بررسی دادگاه است.

این را نمی‌توان چنین تفسیر کرد که «دقیقاً پنج روز پس از ثبت درخواست، تبعه خارجی حتماً آزاد می‌شود». آزادی منوط به آن است که دادگاه به برداشته شدن بازداشت اداری رأی دهد و اجرای این رأی از سوی اداره نیز مستلزم اقدام عملی جداگانه است.

بنابراین عبارت‌هایی مانند «خروج قطعی از کمپ دیپورت در 5 روز» از نظر حقوقی درست نیست.

دادگاه در اعتراض به بازداشت اداری به چه چیزی نگاه می‌کند؟

آرای موجود در آرشیو ما در این زمینه را می‌توانید در بخش آرای نمونه ببینید.

قاضی هنگام بررسی اعتراض به حکم بازداشت اداری این پرسش را ارزیابی می‌کند:

آیا نگهداری همچنانِ این شخص در یک کمپ دیپورت بسته واقعاً ضروری است؟

به‌ویژه؛

1- وجود نشانی مشخص و قابل راستی‌آزمایی برای تبعه خارجی،

2- زندگی خانواده او در ترکیه و وجود همسر یا فرزندان،

3- ماهیت تحقیقات قضایی یا اداری در جریان درباره او و وجود یا نبود واقعیت عینی‌ای که خطر فرار و ناپدید شدن را نشان دهد،

4- وضعیت سلامتی و اینکه آیا با روش‌های جایگزین بازداشت اداری می‌توان به همان هدف رسید یا نه،

5- اینکه آیا شخص از اتباع خارجی‌ای است که اخراج آن‌ها ممکن نیست، اهمیت دارد.

در رأی شماره 2022/9071 D. İş دادگاه دوم صلح کیفری ازمیر (İzmir 2. Sulh Ceza Hâkimliği) نیز وجود اقامتگاه ثابت تبعه خارجی، وضعیت تحقیقات قضایی/اداری و مدت بازداشت اداری با هم ارزیابی شده و بر این نکته تأکید شده است که بازداشت اداری باید آخرین چاره دانسته شود و با تعهدات جایگزین موضوع ماده 57/A YUKK نیز می‌توان به همان هدف رسید. این رأی نشان‌دهنده یک رویکرد حقوقی مهم است:

مسئله فقط این نیست که بازداشت اداری در قانون پیش‌بینی شده است یا نه، بلکه این است که آیا برای این شخص مشخص همچنان ضروری است یا نه.

آیا نشانی ثابت برای خروج از کمپ دیپورت کافی است؟

نشانی ثابت عنصر مهمی است اما به‌تنهایی تضمین آزادی نیست. اینکه تبعه خارجی نشانی مشخصی را نشان دهد که واقعاً بتواند در آن زندگی کند، می‌تواند در ارزیابی احتمال فرار و ناپدید شدن اهمیت داشته باشد. در آرشیو ما آرایی وجود دارد که در آن‌ها با وجود نشانی ثابت، بازداشت اداری برداشته شده است. این رأی را می‌توانید ذیل عنوان نشانی قابل دسترسی بررسی کنید.

قرارداد اجاره، سند مالکیت، نشانی محل اقامت همسر یا یکی از اعضای خانواده و دیگر مدارکی که نشان می‌دهد شخص می‌تواند در آن نشانی زندگی کند، در این اعتراض‌ها قابل استفاده‌اند.

اما دادگاه همه شرایط را با هم ارزیابی می‌کند.

به همین دلیل، به‌جای ارائه تنها یک قرارداد اجاره، تهیه پرونده‌ای جامع که نظم زندگی شخص در ترکیه را نشان دهد معنادارتر است.

آیا پیوندهای خانوادگی در خروج از کمپ دیپورت مؤثر است؟

پیوندهای خانوادگی نیز بسته به پرونده می‌تواند مهم باشد. همسر دارای تابعیت ترکیه، فرزندان ساکن ترکیه، وضعیت فرزندان در حال تحصیل، اعضای خانواده نیازمند مراقبت یا زندگی خانوادگی طولانی‌مدت، عناصری هستند که به‌ویژه در ارزیابی تناسب می‌توانند در نظر گرفته شوند. با این حال، وجود پیوند خانوادگی نیز به‌تنهایی به این معنا نیست که بازداشت اداری حتماً برداشته می‌شود.

هدف در اینجا عینی کردن این است که احتمال فرار شخص وجود ندارد و هدف نظارتی‌ای که دولت دنبال می‌کند با تدابیر سبک‌تر نیز قابل تحقق است.

آیا با تعهد امضا می‌توان از کمپ دیپورت بیرون آمد؟

بله، در مقررات تعهدات جایگزین قابل اعمال به‌جای بازداشت اداری وجود دارد. در چارچوب ماده 57/A YUKK، افزون بر اقامت در نشانی معین و اطلاع‌رسانی دوره‌ای، تدابیر جایگزین دیگری مانند بازگشت مبتنی بر خانواده، مشاوره بازگشت، تضمین و در برخی موارد نظارت الکترونیکی نیز قابل اعمال است.

یکی از شناخته‌شده‌ترین روش‌ها در عمل، اقامت در نشانی معین و انجام تعهد اطلاع‌رسانی یا «امضا» در زمان‌های تعیین‌شده است.

در پرونده موضوع رأی Anayasa Mahkemesi با نام Khaled Kadour، B. No: 2020/13340 نیز دیده می‌شود که با اقامت تبعه خارجی در نشانی اعلام‌شده و اعمال تعهد امضا، او از کمپ دیپورت آزاد شده است. این نمونه نشان می‌دهد که بازداشت اداری لزوماً در همه موارد به شکل نگهداری در کمپ بسته ادامه نمی‌یابد.

آیا اداره مهاجرت خودش می‌تواند بازداشت اداری را بردارد؟

بله. ضرورت ادامه بازداشت اداری تنها هنگام اعتراض نزد Sulh Ceza Hâkimliği ارزیابی نمی‌شود. اداره نیز موظف است به‌طور منظم ارزیابی کند که آیا ادامه بازداشت اداری ضروری است یا نه. در رویه فعلی این ارزیابی هر ماه انجام می‌شود؛ در صورت لزوم، بدون انتظار برای مهلت سی روزه نیز می‌توان ارزیابی کرد.

در صورتی که به این نتیجه برسد که ادامه بازداشت اداری ضرورتی ندارد، موضوع به وزارت (Bakanlık) اطلاع داده می‌شود و در صورت موافقت، بازداشت اداری برداشته شده و یک یا چند مورد از تعهدات جایگزین موضوع ماده 57/A YUKK اعمال می‌شود.

بنابراین خروج از کمپ دیپورت فرایندی نیست که فقط با رأی دادگاه محقق شود. در نتیجه ارزیابی دوره‌ای اداره نیز بازداشت اداری می‌تواند پایان یابد. رأی موجود در آرشیو ما درباره ابطال حکم بازداشت اداری که بدون ذکر دلیل تمدید شده بود را نیز می‌توانید بررسی کنید.

اگر اعتراض رد شود، می‌توان دوباره درخواست داد؟

بله. این یکی از موضوعاتی است که درباره بازداشت اداری بیش از همه اشتباه فهمیده می‌شود. رد شدن نخستین درخواست از سوی Sulh Ceza Hâkimliği به این معنا نیست که دیگر به هیچ شکل نمی‌توان به نگهداری شخص در کمپ دیپورت اعتراض کرد. قانون شماره 6458 امکان درخواست مجدد را در صورت از میان رفتن یا تغییر شرایط بازداشت اداری فراهم کرده است.

در رأی Anayasa Mahkemesi با شماره K.A.، B. No: 2014/13044 مورخ 11.11.2015 نیز این سازوکار به‌روشنی بررسی شده است. بنابراین پس از نخستین اعتراض، برای نمونه پیدا شدن نشانی ثابت جدید، تغییر شرایط خانوادگی، پایان یافتن تحقیقات قضایی، پدید آمدن وضعیت حقوقی جدیدی که بر قابلیت اجرای اخراج اثر می‌گذارد یا از میان رفتن دلایل توجیه‌کننده ادامه بازداشت، می‌تواند موضوع درخواست جدید باشد. رویداد موضوع رأی K.A. نیز از این نظر مهم است. ادامه بازداشت اداری بدون توجه کافی به تغییرات در شرایط متقاضی و قابلیت اجرای روند اخراج، از سوی دادگاه قانون اساسی به‌تفصیل بررسی شده است. به همین دلیل نباید پرونده کمپ دیپورت را با گفتن «یک بار اعتراض شد و رد شد» بسته دانست.

حداکثر مدت نگهداری در کمپ دیپورت چقدر است؟

مدت بازداشت اداری که به‌منظور اخراج اعمال می‌شود، به‌عنوان قاعده نمی‌تواند از شش ماه بیشتر باشد. اما اگر روند اخراج به دلیل همکاری نکردن تبعه خارجی یا ندادن اطلاعات و مدارک درست درباره کشورش تکمیل نشود، تمدید این مدت حداکثر تا شش ماه دیگر ممکن است. بدین ترتیب سقف پیش‌بینی‌شده در قانون با شرایط معین می‌تواند در مجموع به دوازده ماه برسد. اما این مقرره به معنای آن نیست که «اداره می‌تواند هر کسی را شش یا دوازده ماه نگه دارد».

ضروری بودن یا نبودن بازداشت اداری باید هر ماه جداگانه ارزیابی شود.

تدبیر بازداشتی که در آغاز قانونی بوده است، پس از تغییر شرایط می‌تواند غیرقانونی شود.

در رویه قضایی Anayasa Mahkemesi درباره بازداشت اداری نیز تأکید شده است که اداره نمی‌تواند شخصی را برای مدت نامحدود از آزادی محروم کند و در طول ادامه تدبیر باید دقت لازم و تضمین‌های شکلی رعایت شود.

آیا با اقامه دعوای ابطال حکم دیپورت از کمپ بیرون می‌آیید؟

اقامه دعوا علیه حکم اخراج و اعتراض به حکم بازداشت اداری دو اقدام حقوقی متفاوت‌اند. بر اساس ماده 53 قانون شماره 6458، از تاریخ ابلاغ حکم اخراج ظرف هفت روز می‌توان به İdare Mahkemesi مراجعه کرد. به جز موردی که تبعه خارجی با رضایت خود خارج شود، در مهلت اقامه دعوا یا در صورت اقامه دعوا تا پایان رسیدگی، حکم اخراج اجرا نمی‌شود. اما این وضعیت به معنای آزادی خودکار شخص از کمپ دیپورت نیست.

برای پایان دادن به نگهداری در کمپ دیپورت، باید حکم بازداشت اداری برداشته شود.

به همین دلیل در عمل در بیشتر پرونده‌ها باید دو پرسش هم‌زمان مطرح شود:

آیا تبعه خارجی قابل اخراج است؟

و

آیا نگهداری او در کمپ دیپورت در حالی که دعوا ادامه دارد ضروری است؟

یکی از نقاط اصلی که وکیل متخصص حقوق اتباع خارجی را از یک متقاضی معمولی جدا می‌کند همین است.

چرا مهلت اقامه دعوا علیه حکم اخراج حیاتی است؟

یکی از حیاتی‌ترین مهلت‌ها در پرونده اتباع خارجی حاضر در کمپ دیپورت، مهلت 7 روزه اقامه دعوا درباره حکم اخراج است. برای اطلاعات بیشتر: لغو حکم دیپورت ترکیه چگونه انجام می‌شود؟

این مهلت از تاریخ ابلاغ حکم آغاز می‌شود.

به همین دلیل وقتی تبعه خارجی به کمپ دیپورت منتقل می‌شود، نباید تنها به فرستادن گذرنامه یا کارت شناسایی او بسنده کرد؛ حکم اخراج صادرشده درباره او و اوراق ابلاغ نیز باید هرچه سریع‌تر شناسایی شود.

اشتباه گرفتن اعتراض به بازداشت اداری با دعوای ابطال حکم اخراج، خطای مهمی است که می‌تواند به از دست رفتن مهلت 7 روزه بینجامد.

کدام مدارک در پرونده فرد بازداشت‌شده اهمیت دارند؟

درخواست خروج از کمپ دیپورت باید برای هر شخص جداگانه تهیه شود.

حکم بازداشت اداری و صورت‌جلسه‌های ابلاغ، حکم اخراج، گذرنامه یا مدارک هویتی، مدارک نشان‌دهنده نشانی اقامت ثابت، قرارداد اجاره یا سند مالکیت، مدارک سجلی یا اقامتی مربوط به همسر و فرزندان، گزارش‌های پزشکی، مدارک مربوط به تحقیقات کیفری در جریان یا خاتمه‌یافته، سابقه اجازه اقامت و اجازه کار و در صورت وجود مدارک مربوط به روند حمایت بین‌المللی باید با هم ارزیابی شوند.

هدف در اینجا ارائه بیشترین تعداد مدرک نیست؛ انتخاب مدارکی است که بتواند از نظر حقوقی نشان دهد چرا ادامه بازداشت اداری دیگر ضروری نیست.

نزدیک من در کمپ دیپورت است؛ اولین کار چیست؟

در مرحله نخست باید مشخص شود تبعه خارجی در کدام کمپ دیپورت است و احکام کتبی صادرشده درباره او تهیه شود.

به‌ویژه این چهار موضوع باید از هم تفکیک شود:

آیا حکم بازداشت اداری وجود دارد؟

آیا حکم اخراج وجود دارد؟

احکام در چه تاریخی ابلاغ شده‌اند؟

چه شرایط شخصی و حقوقی‌ای از درخواست آزادی تبعه خارجی پشتیبانی می‌کند؟

پس از آن باید درخواست نزد Sulh Ceza Hâkimliği و در صورت لزوم دعوای İdare Mahkemesi درباره حکم اخراج، جداگانه برنامه‌ریزی شود.

آیا داشتن وکیل برای خروج از کمپ دیپورت الزامی است؟

خیر. طبق قانون، خودِ تبعه خارجی، نماینده قانونی یا وکیل او می‌تواند به Sulh Ceza Hâkimliği مراجعه کند.

اما در پرونده‌های بازداشت اداری، حکم اخراج، tahdit kodu (کد محدودیت ورود)، تاریخ ابلاغ، پیوند خانوادگی، حمایت بین‌المللی، وضعیت سلامتی و تدابیر جایگزین می‌توانند هم‌زمان مطرح شوند؛ به همین دلیل ارزیابی پرونده به‌صورت یکپارچه اهمیت دارد.

افزون بر این، برای اتباع خارجی‌ای که امکان پرداخت حق‌الوکاله ندارند، در صورت وجود شرایط و در صورت درخواست، ارائه پشتیبانی حقوقی در چارچوب کمک قضایی بر اساس قانون وکالت شماره 1136 (Avukatlık Kanunu) ممکن است.

آیا درخواست حمایت بین‌المللی به خروج خودکار می‌انجامد؟

خیر. ادعای حمایت بین‌المللی یا عدم بازگرداندن می‌تواند در پرونده بسیار مهم باشد؛ اما قاعده کلی‌ای به شکل «درخواست حمایت بین‌المللی دادم، خودکار آزاد می‌شوم» وجود ندارد. برای اطلاعات بیشتر: درخواست حمایت بین‌المللی و بازداشت اداری.

به‌ویژه ادعاهایی مانند وجود خطر اعدام، شکنجه، رفتار غیرانسانی یا تحقیرآمیز در کشوری که تبعه خارجی به آن فرستاده می‌شود، هم از نظر قابلیت اجرای حکم اخراج و هم از نظر ضرورت ادامه بازداشت اداری باید جداگانه ارزیابی شود.

در چارچوب ماده 55 YUKK نیز برخی وضعیت‌های خاص مانند مشکلات جدی سلامتی، بارداری، دسترسی به درمان، قربانی قاچاق انسان بودن و قربانی خشونت بودن در روند اخراج اهمیت جداگانه دارند.

بنابراین ادعای حمایت «روش خروج خودکار» نیست؛ حوزه ارزیابی حقوقی جداگانه‌ای است که بسته به ماهیت پرونده می‌تواند بر پرونده اخراج و بازداشت اداری اثر بگذارد.

آیا بازگشت داوطلبانه راه خروج از کمپ دیپورت است؟

اگر تبعه خارجی با اراده آزاد خود بخواهد به کشورش بازگردد، روند بازگشت داوطلبانه نیز می‌تواند مطرح شود.

اما بازگشت داوطلبانه باید واقعاً بر اراده داوطلبانه و آگاهانه استوار باشد.

در صورتی که در کشور تبعه خارجی خطر جدی امنیتی یا بدرفتاری وجود داشته باشد، ادعای حمایت بین‌المللی مطرح باشد یا شخص نتایج سندی را که امضا می‌کند درک نکند، این موضوع باید با دقت ویژه ارزیابی شود.

بازگشت داوطلبانه از نظر حقوقی همان نتیجه «آزادی از کمپ دیپورت» به معنای آزاد شدن در داخل ترکیه نیست؛ فرایند متفاوتی است که به خروج شخص از ترکیه می‌انجامد.

با خروج از کمپ دیپورت، حکم دیپورت هم برداشته می‌شود؟

خیر. برداشته شدن بازداشت اداری تنها به تدبیر مربوط به نگهداری تبعه خارجی در کمپ دیپورت بسته پایان می‌دهد.

حکم اخراج، tahdit kodu یا ممنوعیت ورود به ترکیه درباره او می‌تواند جداگانه ادامه داشته باشد.

به همین دلیل نباید پرونده تبعه خارجی‌ای را که از کمپ دیپورت بیرون آمده است بسته‌شده تلقی کرد.

حکم اخراج، کدهای محدودیت، ممنوعیت ورود، وضعیت اقامت و تعهدات جایگزین باید جداگانه پیگیری شوند.

آرای نمونه درباره خروج از کمپ دیپورت چه می‌گویند؟

در رأی Anayasa Mahkemesi با عنوان A.V. و دیگران، B. No: 2013/1649، ادعاهای مربوط به نگهداری غیرقانونی و خودسرانه در کمپ دیپورت در چارچوب حق آزادی و امنیت شخصی ارزیابی و نقض حق احراز شده است.

رأی K.A.، B. No: 2014/13044 نیز از این نظر مهم است که نشان می‌دهد دلیل اولیه بازداشت اداری نمی‌تواند برای همیشه کافی دانسته شود. تغییرات در وضعیت حقوقی شخص باید از سوی اداره و Sulh Ceza Hâkimlikleri در نظر گرفته شود.

در رأی شماره 2022/9071 D. İş دادگاه دوم صلح کیفری ازمیر، با ارزیابی اقامتگاه ثابت، وضعیت تحقیقات و کافی بودن تعهدات جایگزین، بازداشت اداری برداشته شده است.

رویداد موضوع رأی شماره 2020/13340 Anayasa Mahkemesi نیز نشان می‌دهد که با اعمال اقامت در نشانی معین و تعهد امضا، شخص می‌تواند از کمپ دیپورت آزاد شود.

با ارزیابی مجموع این رویه‌ها، پرسش حقوقی اصلی این است:

آیا هدف نظارتی‌ای که دولت دنبال می‌کند، بدون محدود کردن کامل آزادی شخص هم قابل تحقق است؟

اگر پاسخ در پرونده مشخص مثبت باشد، تدابیر جایگزین بازداشت اداری باید جدی گرفته شوند. برای اطلاعات بیشتر: آرای نمونه.

جمع‌بندی: خروج از کمپ دیپورت یک اقدام واحد نیست

مهم‌ترین اشتباه در پرونده‌های خروج از کمپ دیپورت این تصور است که با تهیه یک «دادخواست آزادی» تمام مسئله حل می‌شود.

بررسی درست دست‌کم سه حوزه جداگانه را دربر می‌گیرد:

بازداشت اداری: آیا نگهداری تبعه خارجی در کمپ دیپورت باید ادامه یابد؟

حکم اخراج: آیا تبعه خارجی می‌تواند از ترکیه فرستاده شود؟

وضعیت پس از آزادی: پس از خروج، چه مشکلی در زمینه نشانی، اطلاع‌رسانی، tahdit kodu یا اقامت ادامه خواهد داشت؟

به همین دلیل درباره تبعه خارجی حاضر در کمپ دیپورت، نخست باید تاریخ‌ها، دلایل و اوراق ابلاغ احکام بازداشت اداری و اخراج با هم بررسی شوند.

به‌ویژه از آنجا که برای حکم اخراج مهلت 7 روزه اقامه دعوا وجود دارد، شناسایی بدون تأخیر احکام اهمیت دارد.

منابع حقوقی و آرای نمونه

در تهیه این محتوا در درجه نخست مواد 53، 55، 57 و 57/A قانون شماره 6458 اتباع خارجی و حمایت بین‌المللی (Yabancılar ve Uluslararası Koruma Kanunu)، توضیحات به‌روز Göç İdaresi Başkanlığı (ریاست اداره مهاجرت) درباره اخراج و بازداشت اداری؛ آرای Anayasa Mahkemesi A.V. و دیگران، B. No: 2013/1649، 20.01.2016؛ Anayasa Mahkemesi K.A.، B. No: 2014/13044، 11.11.2015؛ Anayasa Mahkemesi Khaled Kadour، B. No: 2020/13340، 19.01.2022 و رأی İzmir 2. Sulh Ceza Hâkimliği شماره 2022/9071 D. İş مورخ 01.11.2022 مبنا قرار گرفته است.